Sjwelmensjere

Eëpel mit d'r jas aa

Weë kent ze nit ?
De kling eëpelsjer , allemoal ónjeveer van 't zelfde kalieber, die in de sjaal weëde jekaochd.
Ze weëde hees óp jedeend mit jouw bótter, ing sjnei sjwatsbroeëd, e bis-je zaots
en weë dat lekker vingt, inne i-jelade zoere herrek.
De kóns is ze tse èse oane ziech de vingere tse verbrenne, den me mós waal de sjaal dervanaaf sjtreufe en in de jouw bótter tsoppe.
Lekker went me ins jinne zin had vuur tse kaoche.
Bezöngesj lekker óp Èsjermitwoch went me zoeë wie zoeë d'r kop an 't sjwame hat.


Los 't üch sjmaache. 

Mia Engels