Sjnei

Frans Haselier

’t Jeet werm óp Wainachte aa,
me prakkezeert en zörgt
dat me jee miensj verjèse deet,
jieëft fennigke oes en sjurgt.
 
Dan weëd jetseerd d’r wainachtsboom
mit böl en engelehoar.
Me zeët: "Went ’t noen sjneie jung
de sjunste krismes woar."
 
En went ’t ieësjte vlöks-je vilt,
jidder miensj ziech vräut.
’t Weëd ing wiesse wainachte,
kiek mar ins, ’t sjneit.
 
Mar is die Wainachte dan um,
likt óp d’r wèg nog sjnei,
Dan zeët me: "Wuur deë kroam mar voet,
wat ing zouwerij."