Vasteloavendströat

Hans Stelsmann

Platjetroane en verjèse,
likt ze haof kapotjerèse
in ing zief en is durchweechd,
heur narreklure zint verbleechd.
 
Nog koom tse zieë, jans oavenaa,
hange bónkte tsoemmele draa,
't mónksjtuk is beraosd en plat,
wail me dri jezeverd hat.
 
't Fleutsje drin is ram verboage,
zieng letste tüensjer zint vervloage,
de janse träot is wie me zeët,
jinne roeë tsents mieë weëd.
 
'ne Klinge jong deë raaft ze óp,
bekiekt ze ziech en bloast ins dróp,
zetst ze hoeëgkank óp inne sjtee
en treënt ze da fienaal durchee.
 
Doa zies-te träotsje wie 't jeet,
óch doe bis mar verjengliegheet,
of hauws-te diech jedaad ameng;
sjpas en vräud neume jee eng?