Klooneleed

Ineke Habets

D’r kloon hauw hëe al vëedieg hange
An ’t knophoots óp d’r jank.
Want veer daag weëd eroes jejange,
Went hëe dat nit deet, dan is hëe krank.

Hëe vräud ziech went d’r óptsóg kunt,
Is al de sjlajere an ’t zinge.
En al zieng vrung, die mit hem junt,
Sjtunt al nëever hem tse sjpringe.

E jans joar hat hëe dróp jewaad
Um veer daag sjpas tse maache.
’t Doert nit mieë lang hat hëe jezaad,
Da losse vier ’t jebun nog ins kraache.

Mar jeet ’t óp d’r deesdieg aa
Da veult heë al de pieng.
Mar hü is heë nog ummer dra
En huit nog ins forsj óp de dikke tsiem.

En is d’r esjermitwoch doa,
Da bejint ’t kloneleed.
De vasteloavend is jedoa,
’t Jeweun leëve werm wieër jeet.