Ing jesjiechte van vasteloavend

Mia Engels

‘t Woar bauw zoeëwied, de vunnefde en sjunste joarestsiet sjtong vuur de duur, Vasteloavend.
‘t Janse dörp vruiet ziech dróp. Wie jidder joar woeët jehammerd, jeverfd, jenieënd,  en van alles  inee jefriekkeld. Kanne vol kaffieë hool alles wakker en óp de bee..
De vuurvräud woar jroeës, bis dat d’r nuie Prins oesjeróffe woeët óp d’r maat van ‘t dörp, en d’r Burjemeester ziech ‘t woad vroaget.
Jans jewiechtieg kroog heë ziech d’r miekrofoon, bejrusset ‘t vólk, jrateleret d’r Prins, en wunsjet ‘m ing sjun tsiet als hoeëgheet van ‘t dörp.
Doanoa woeët d’r toeën jans angesj. In de plaatsj dat d’r nuie sjlajer jezónge woeët,
vroaget d’r Burjemeester de andach van d’r Prins, d’r Elveroad en de lü.
Zoeë wie uur weest, bejon heë, dreët d’r jemeedteroad jiddes joar bij an d’r ópbouw van d’r Prinsewaan. Dis joar han iech tsezame mit d’r jemeenderoad besjlaose dat nit tse doeë. Vier vinge dat in dis tsiet, woa in jidderinne d’r bóksereem jet  sjtrammer aa mós trekke, nit passe.
Vier hauwe jedaad dis joar d’r Prins óp inne sjun jetseerde fiets mit inne körf vure dróp, woa heë de klumpjer, vuur oes tse werpe, i  kan doeë, in d’r óptsóg tse losse vare.
Dat zelfde tselt vuur d’r Elveroad, vuur zoeëwied dat ze fietse kanne, en angesj krient ze va ós links en reëts ekstra redsjer an de fiets jemaad.
D’r Prins hauw óngertusje inne knalroeë kop en keek ónjeleuvieg noa d’r Elveroad.
Die sjtonge allemoal doa wie vótverbrankd, jinne zaat jet. Bis dat d’r Preziedent zaat, dat is ing jouw wiets, heer Burjemeester, hat uur zoeë nog ing óp lajer.
Dat woar jing wiets heer Preziedent, menet d’r Burjemeester, dat is inne Jemeende besjloes, doa is nuus mieë aa tse doeë.
Heë bedanket ziech vuur de andach, joof d’r Prins ing hank, róffet drei moal alaaf, en maachet ziech oes d’r sjtub. Noa de fèsliegheet óp d’r maat hat d’r vuursjtand van d’r vasteloavendsverain ing janse lang verzammeloeng mit d’r jemeenderoad jehad. En óp die verzammeloeng is jet óp de tapieët kómme, dat wilt uur jaar nit wisse...
Wie ‘t wieër jejange is? Dat mósse vier aafwade bis noa de vasteloavend,
Alaaf.