D'r kótte winkter

Pierre Essers

Oes: Kris-jesjiechtens en -jediechte in ós moddersjproach.

’t Is zamsdiegmiddaag d’r 21ste detsember 1991, drei daag vuur Hillieje oavend.

Doabij is hü d’r winkter bejonne, wail dat zoeë óp d’r kalender sjteet aajejeëve.

Óp d’r kirchtoer hat ’t jraad drei oer jesjlage, ’t rent dat ’t vrekt, en ’t is inne wink deë durch alles hin jeet.

En doch zunt hóngede autoos óp d’r wèg; dat ziet jraad oes of ing brónk óp doezende raar uvver jen sjtroas trukt.

Wie iech in ’t tsentroem va Kirchroa kom, ziet ’t doa oes wie inne körf mit bije die nektar bijee an ’t züemere zunt; jidderinne is óp jank um kris-jesjenker tse jelde. Tseertlieje wainachtsmoezziek huurt me van alle zieë, krisbeumbeläuchtoeng va doezende lempsjer in de sjun vertseerde dennebeum.

Jans flot loof iech langs de jesjefter; ’t is tsing jraad boave noel en nuus angesj wie reën en wink, woadurch me d’r perreplü bauw nit reëtóp kan haode. En da móts-te wisse dat me zeët en sjrieft, dat d’r winkter hü is bejonnne!

Mit jet fantazie en e bis-je moezziek bejint de wainachtssjtiemmoeng sjtil-eweg tse kómme.

Wail iech zelver nog e paar jesjenker mós jelde vuur de kinger, loof iech bij d’r V&D erin; doa is ’t lekker werm en sjtampevol...oes d’r lautsjprecher kómme de klanke van ’t White Christmas uvver miech en dan is de krissjtiemmoeng 1991 dierek doa!

Dat zoeë sjtuks-je moezziek d’r miensj zoeë jeveulieg maacht, is e tseeche dat d’r wil um jód tse zieë nog ummer doa is in de hets-jer van alle miensje.

Wie iech de jesjenker han jejole, zien iech ieësj dat iech erg besjaide bin blève mit dat kling tuutje i jen heng; doarum jel iech vuur de kinger nog inne lekkere wainachtssjtol, wail ze dat roeë lient, mit die fain jroeëse sjtrik ummer ’t sjunste vinge. Da loof iech ’t jesjef eroes en zien an de anger zie bij d’r Bergsjtee zie moeëdejesjef, ónger d’r läufel van d’r i-jank, e jónk jöngsje zitse deë óp inne trekmonneka an ’t sjpille is. De melodie kunt miech bekankd vuur en wen iech da jet kótterbij kom, huur iech duudlieg de herlieje klanke va: Freut euch des Lebens. Da werp iech ‘m inne jölle in de kap en heë kniekt dankbaar tseruk.

Jodsedank dat ’t nog vöal lü jeëve die vräud en sjpas an ’t leëve hant! Mit zoeng lü is ’t sjun um Krismes en Nui-joar tse viere bij d’r aavank van d’r winkter!

Óp d’r 24ste detsember, rónk haover veer, jon iech nog ins kiekke of ’t jöngsje doa nog an ’t sjpille is, mar nee... heë is nit mieë doa. Sjaad!

Óp d’r Lambeëtustoer sjleet ’t veer oer, de jesjefter zint tsouw; alle lü zint noa heem um Hillieje oavend tse viere.

Alles is moessjtil woeëde...iech drieën miech um en jon noa heem.

Mar da zien iech jraad nog dat d’r etaleur van d’r Bergsjtee vunnef reklameplate óphingt an de sjauwkaste mit de ópsjrif:
Vrijdag 27 december 1991 Opruiming Winterkollektie 25 tot 50% korting en nog meer.

Dat i Kirchroa d’r winkter zoeë jauw weëd ópjerümd en jedoa is, dat haü iech nit jedaad.... en han iech noeëts jewósd!