Kling dinger

Tjeu Wetzeler

Kieks- te oes noa jet jeluk
jank dan nit tse wied óp zuk
’t Zitst ‘m in de kling dinger van ‘t leëve
die ‘t döks in dienge trengel jeëve
Ziech ins ’t blömpje wat in ’t vrugjoar bluit
de roeë kieësj die in d’r zommer jruit
Ziech ins de kluur die ’t blad in d’r herfs kriet
de fassong van ’t sjneivlöks-je in de winkterstiet
Me kan ’t janse joar durch vrug of sjpieë
besjtimd sjun kling dinger zieë
Kiek noa ’t sjpieële va kinger in jen sjtroas
fleut in diech zelver ing melodie in de moas
maach e veldboeket en rüch ins draa
sjtèch heem vuur ’t jemuut e keëts-je aa
Ja, vuurbilder zunt der jenóg
me doamit vol kriet e dik bóch
Iech wees döks vilt ’t nit mit
Zies- te de weëd van de kling dinger nit
Doch vilt ee en anger aa tse liere
um zoeë ’t leëve tse kanne viere
Möate de tsiette vol zörg verbij tiekke
blief dan jraad noa die kling dinger kiekke