't Dörpsorkes

Tjeu Wetzeler

Went urjens moezziek in zitst dan is ’t wal in ‘t dörps-orkes. Inne nommer sjpille kanne ze ejentlieg nit. Waal ziech óngeree óp d’r nommer zetse. En doa zitst um de moezziek i. Me merkt dat vuural jód bij de proof in de wieëtsjaf. D’r dierejent mós ziech dat allemoal aazieë en aahure. Deë weëd dan óch tsemlieg óp de proof jesjteld.
En wie jeet dat dan noen óp die proof? Ejentlieg kan me van prove nit sjprèche. Döks kunt der nuus va tsereët. Oes ‘t orkes kunt koalieg inne toeën. ‘t Zitst wal vöal moezziek in d’r umjank óngeree. Me meent ummer dat ’t wiechtiejer is zaache tse rejele en d’r angere tse kontrolere. En zoeë jeet ’t hü:

Vuuraaf an de proof bekalle de tswai mit de fiengelienge hön werk vuur d’r verain. Dat zunt d’r tsikreteer en d’r tsaalmeester. D’r tsikreteer zeët an d’r tsaalmeester: “Bliet óch nuus an d’r sjtriechsjtek hange?”
Dat truft bei d’r tsaalmeester ing jeveulieje sjnoar, deë sjnauwt tseruk: ”Doe hoefs miech nit tse kontrolere, doe wils óch ummer 1e fiengelieng sjpille, iech wees wal wat iech don.”
D’r vuurzitsender merkt dat die tswai ziech in de hoare hant en huit óp tsiet tsemlieg hel óp zieng jroeëse trom. Heë wilt óp die maneer jidderinne bijee trommele um mit de proof tse bejinne.
D’r dierejent, deë polies in ’t dörp is, kriet deë toeën mit en zeët: “Mienne leve vuurzitsender, doe wits jing moas tse hauwe. Duch ins häusj. Vier zunt hei bijee um mit plezeer moezziek tse maache.” En vroagt doanoa óp ing demokratiesje maneer an de lü:”Hat uur inne  vuursjlaag um mit de proof tse bejinne?”
D’r jong van d’r wieët mit de dikke tsiem vroagt de andach. Heë weëd dökker Bolletje jeneumd. Deë bijnaam hatte wail  heë vöal besjütte van dat merk eest. Heë is ummer dik jeweë en durch besjütte tse èse wilt heë jet an zieng fiejoer doeë. ‘t Bolletje sjtelt vuur:”Iech wil jet loestiejes, hü houwe vier ins jód óp de tsiem.”
“Doa sjtèch iech e sjteks-je vuur Bolletje”, reegt pastoer mit de trom ziech óp, en zeët doanoa: “iech sjtel vuur d’r polka tse prove.”
“Joa”, meent d’r dierejent, “pastoer hat reët, vier losse de kirch tse midzele van ’t dörp sjtoa. Vier dunt d’r polka.” 
’t Weëd i-jezatsd.
Haoverweëgs ’t sjtuk vilt d’r dierejent óp dat d’r man van  de pos mit de trom reët óp zitst tse sjloffe, en zeët teëje dem:”Hei Kül weëd ins wakker, has-te die sjlöfje oes?” D’r man van de pos weëd durch jidderinne in ’t dörp Kül jeneumd.Dat kunt umdat heë döks ónger ’t rónkbringe van de pos ziech d’r kül is an ’t bieëne.
D’r Kül sjrukt wakker en vilt zoeë bis-je van ’t sjteks-je. “Eh, joa dierejent, iech zal noen derbij blieve en jód mieng bes doeë. Inne sjtek hinger de duur han iech nüedieg.”
Ópnuits weëd  i-jezatsd mit d’r Polka.
Evvel d’r wieët mit de trom huit noen oes de moas. Dat sjtuurt d’r sjoeëlmeester Pflaume mit de träot, deë zeët teëje d’r wieët:”Doe sjuds ‘m óch ing i, doe has ing sjleëte moas.”
Pflaume is nit d’r richtieje naam van d’r sjoeëlmeester. Wen de lü ‘t uvver dem hant dan zage ze mieëtstens de Pflaume, wail heë ing proemmemoel hat die ópvilt. Zaan mer dat heë doamit ing proem ópvilt. Dat is van ‘t träote kómme.
”Och doe jekke Pflaume” sjoebt d’r wieët teëje d’r sjoeëlmeester, “woa bemuits doe diech mit, iech hauw diech jeliech óp de träot.”
Ja, en doadurch kriet d’r dierejent d’r sjlaag mit d’r hammer. Heë hat al vrug in de proof jenóg van dat jetellewel. Dem sjpringt de kwint en meld an de lü van ‘t orkes:”De moas is noen vol. Hat hei ‘t jiderrinne mitee an d’r sjtek? Iech jon noa heem. Trommel üch mer inne angere dierejent óp.”

En, wie is dat noen aafjelofe? Hat d’r moezziekverain de tsiet uvversjtange?
D’r dierejent is nit mieë tseruk jekoame. ’t Orkes besjteet nit mieë. De insjtroemente ligke urjens in ’t dörp óp inne auwe zölder. Evvel ee wiechtieg insjtroement han iech nit jeneumd. Hat ónger de proof óp zieng maneer ziech wisse tse vermaache. Deë inne koeët laache mit die kluur van ’t orkes. Vong ‘t allemoal wal jód en fain. Dat woar de auw fleut van d’r verain.