Sezonge

Ton Laeven

Herfs

Beum krient de klure van ós eëd,
en zient wie vüejel oesriese noa werm leng.
Aafjevalle bleer maache ing dekke
woadurch paddesjteul 't lit zukke.
Went dauwdrüppele hön jewebs verroane
kómme sjpinne nietsj noa binne.
Durch heng va Pollake weëd d’r obs eri-jehold
deë i keulhoezer 't ieëwieg leëve kriet.
Chrysanten bring iech noa d'r Kirkhof
en jeleuf dat der mieë is dan iech kan zieë.
Zoeë wie der werm knöp zalle kómme
a sjtruucher die noe kaal weëde.

   

 herfs
 winkter  

Winkter

Iech veul miech kaod,
va binne en va boese.
Zoejaar mienne hootskachel kan doa
nuus aa endere.
Mieng vus veule wie winkterheng,
nit werm tse krieje.
Jesjefter verkofe jemuudliegheet.
hinger berje kui kroeffe lü bijenee,
op zuk noa lit in de naat.
D'r Tsinterkloas maat plaatsj
vuur ´t Kriskinke en zienne sjteer.
En al is ‘t nog zoeë kaod en duuster,
iech vräu miech …
óp de Vasteloavend.

Vrugjoar

Iech dreum va tsezame in 't jraas
mit diech, dem iech nog nit ken.
Lemsjere kiekke ziech de oge oes
noa hoemmele, bije en miepmöp.
Narcisse en daslook i mienne jaad
dem der vrugjoarspoets besjpaard is blève.
Óbsbeum sjtunt i blui, jenauw wie iech.

 

 vrugjoar
 zommer  

Zommer

Mieng vakans is miech jeklauwd woeëde,
wie iech moeët sjtoppe mit wirke.
Óch mienge wekker is noe wirkloos.
alling nog de hits maat miech wakker
oes inne dreum vol mugke.
Zommersjpraose óp e terras
evvel iech hod miech oes de zon.
Sjmiere helpt nit bij miech,
zonnebrank velt nit tse lösje.
landsjafte durch miech vasjelaad i wasserverf
i klure oes mienne reënboag.
flaich zies doe dizze möaler sjtoa
en bliets woeëne i zie sjtilleëve.

D'r vunnefde

Drei dol daag zunt nit jenóg
vuur inne buuttereedner.
Midde in d'r zommer mos iech miech
in ing nui fiejoer werpe.
Vuur inne zaal laache kan
darf iech miech zelver
inne sjpeiel vuurhaode.

 

 narrenkap